De vleugels van Makovecz

Een fietsreis door Hongarije vol architectuur, tegenslag en ontmoeting

Al meer dan tien jaar keert Pieter Biezenaar bijna jaarlijks terug naar Hongarije. Telkens opnieuw gebeurt er iets onverklaarbaars zodra hij de grens oversteekt: een gevoel dat trouwe bezoekers herkennen, maar moeilijk onder woorden kunnen brengen. De vleugels van Makovecz is het verhaal van drie zomerse fietstochten door Hongarije, op zoek naar rust, ruimte en de wonderlijke architectuur van Imre Makovecz.

Makovecz’ gebouwen lijken niet ontworpen, maar gegroeid: organisch, eigenzinnig en volgens de architect zelf ingegeven door engelen. Tijdens de reis blijven die engelen echter opvallend afwezig. Geld verdwijnt, materiaal begeeft het en regen verandert wegen in slagvelden. Juist die tegenslag leidt tot onverwachte hulp, open deuren en bijzondere ontmoetingen — van dorpsbewoners tot een Oekraïense soldaat.

Dankzij een Hongaars sprekende reisgenoot krijgt Pieter toegang tot normaal gesloten, bijna sacrale interieurs van Makovecz’ gebouwen. Hij ontdekt dat Hongarije wel degelijk een fietsland is, mits je weet waar je moet zijn. De leegte van de poesta, waar horizon en stilte samenvallen, werkt verstillend en troostrijk.

In Boedapest fietst hij voor BikeMaffia en bezorgt lunchpakketten aan daklozen: een kleine daad met grote impact. Tijdens de lezing deelt Pieter ook zijn ervaringen met drie verschillende routes van Nederland naar Hongarije, en welke manier uiteindelijk het meest ontspannen bleek.

De vleugels van Makovecz is een verhaal over reizen zonder prestatiedrang, over vertrouwen, kwetsbaarheid en beleving. Want hoogtemeters vervagen — maar wat je onderweg ervaart, blijft.